Głuchołazy, liczące 15 tys. mieszkańców, położone są w dolinie Białej Głuchołaskiej, u stóp Góry Parkowej i Grodowej. Dawna nazwa miejscowości, Ziegenhals – Kozia Szyja (w herbie miasta do dziś jest głowa kozy), wg legendy swoje źródło ma w historii oblężenia miasta przez Tatarów w 1241 r., w rzeczywistości związana jest z kształtem meandrującej między górami rzeki. Obecna nazwa (funkcjonująca od 1945 r.) wywodzi się z języka czeskiego - „hluche lazne”. Głuchołazy zostały założone w XIII w. przez biskupa wrocławskiego Wawrzyńca,. Weszły w skład kasztelani otmuchowskiej, a następnie biskupiego Księstwa Nyskiego. Szybki rozwój miasta w XIV-XVI w. był skutkiem prowadzonego na szeroką skalę wydobycia złota. Przez 250 lat eksploatacji złóż uzyskano 2,5 tony tego kruszcu.

Miasto było niszczone podczas kolejnych wojen: husyckich, trzydziestoletniej, śląskich, napoleońskich. Pod koniec XIX w. nastąpił szybki rozwój zdrojowej części miasta, które przekształciło się w uzdrowisko (Bad Ziegenhals), korzystające z metod Wincentego Priessnitza i ks. Sebastiana Kneippa. Status uzdrowiska miasto utraciło po II wojnie światowej, ale nadal istnieje piękna, zielona dzielnica zdrojowa ze specjalistycznymi szpitalami. Dziś Głuchołazy tworzą wyraźnie dwie dzielnice: stare, zabytkowe centrum i położony u stóp Góry Parkowej Zdrój. Na obrzeżach wyrosły nowe osiedla mieszkaniowe. Druga wojna światowa nie poczyniła zniszczeń w mieście, więc są dobrze zachowane XIX-wieczne kamienice i szachownicowy układ urbanistyczny z pięknym rynkiem, pełnym zieleni i kwiatów.

ZABYTKI

• mury obronne z XIV w. zachowane w niewielkich fragmentach przy ul. M. Skłodowskiej- Curie

• gotycka wieża Bramy Górnej. o wysokości 25 m, w 1600 r. dobudowano renesansową attykę, a w 1903 r. ceglany hełm. Mieści się przy niej Informacja Turystyczna

• kościół parafialny św. Wawrzyńca, barokowy z XVIII w., z pięknym późnoromańskim portalem

• kościół św. Franciszka (pierwotnie ewangelicki) - z 1866 r. fundowany min. przez Mariannę Luizę Orańską

• kamieniczki wokół rynku , w większości przebudowane po pożarach w 1834 r.

• kościółek św. Rocha, pierwotnie gotycki, przebudowany ok. 1623 r.

• kaplica św. Anny wybudowana na Wiszących Skałach (pod szczytem Przedniej Kopy) w 1908 r., neogotycka – na wieżyczce dzwon ze zburzonego ratusza

ATRAKCJE TURYSTYCZNE

• Sędziwa lipa z 1648 r. pośrodku rynku – pomnik przyrody

• XIX-wieczna część uzdrowiskowa

• Góra Parkowa (dawniej zwana też Górą Chrobrego) z całym zespołem reliktów dawnego górnictwa złota z XIII-XVI w. (żółty szlak turystyczny)

• gęsta sieć szlaków turystycznych pieszych i tras rowerowych

• Szubieniczna Góra (325 m) na północ od przełomu Białej Głuchołaskiej, a na niej Czarcia Ambona – skałka na podciętym od strony rzeki 20-metrowym urwisku

• przełom Białej Głuchołaskiej o dł. 2,5 km